http://www.sosyomat.com/ tr-tr 40 kutu: sallican / sallican panosu Açarken yüreğini hanımeli, naz gözlerde Bahar söylemlerine nazır kuşlar ağlamaklı… Yorgun yüreklerde bir avuç mutluluk misali Yüz görümlerinde konfeti uçuşundayken sevda Yayar gönül sahile aşk kokularını Dolanır tene gün karası öpüşmeler Ahir devirlerin tedirgin nazarlarında Cenevizli bir yosma sallar Galatayı Çağlar sahnede gece vurgunu Eleni Yayılır derin bir fasıl Beyoğlu kaldırımlarından Düşer Hisardan bin ah yakamoz boylarına Küser Emirgan nazende süzülüşlere Çakarken her gece fenerlerinde arzu Menevişlenir Poyrazköyde öyküler İner serzenişler sığısına kumsalın Yalar deniz, bungalov tütsülerinde mehtabı Ağıt sarar her yanını devranın Girer suskunluğuna kastanyet Bir matador haşmetine sığınır Bakire, flamengo nağmeleri… Göz bebeği çığlıklarında Oynak halay ahestelerindeyken Ihlamur gülüşlü yar Aşk yağar geceye usulca Ten susturur ayazı Filize tutar göğüsleri zamanın Düş sağar geceye sevda… Thu, 10 Apr 2008 01:00:39 GMT 1316402-kutu@http://www.sosyomat.com/ FaallCoomredhouse http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1316402 HEDİYE ŞARKI İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM. HEPİMİZE İYİ DİNLEMELER. Tue, 08 Apr 2008 20:10:22 GMT 1312067-kutu@http://www.sosyomat.com/ sallican http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1312067 gozunuz aydın:)))))) Thu, 03 Apr 2008 15:55:16 GMT 1294035-kutu@http://www.sosyomat.com/ emrecehayat http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1294035 yine yoksun diye düşmanım her güne diyorum ne diycem ya boş boş karalıorum ) çav çav Wed, 02 Apr 2008 18:23:19 GMT 1290962-kutu@http://www.sosyomat.com/ Lustral3661 http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1290962 http://www.youtube.com/watch?v=XsF6VTHOloI Wed, 02 Apr 2008 08:16:30 GMT 1289432-kutu@http://www.sosyomat.com/ emrecehayat http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1289432 Rica ederim hocam :) ... Kardeşçe bir özen dolu, gülümsemenin ardında, Nefret eder, iktidar diyalektiğinin kurbanı gazete okurundan. "Demokrasi"ye çağırır hep göz kırparaktan. Yalnızca nefret eder insanın bedensel zevklerinden, Hiç unutmaz yiyip yiyip çiftleşenleri, Tümünün boğazını kesivermektir derdi. Genel öfkeyi durdurmak için önerisi: dans ve garden-parti. "Kültür!" der "Sanat!" der, ama bunlarda gördüğü Bir sirktir, ne fazlası ne eksiği. Tamamen tükenmiştir, bitmiştir. Uykusunda ya da ameliyat masasında, "Tanrım, ah Tanrım!" der Kendisini Mithra ile İsa'ya tapınmayı birleştiren Romalı gibi görür. Eski inançlara bağlıdır hâlâ bağlıdır, bazen de kendini şeytanın elinde sanır. Geçmişe saldırırsa da istemez tümden yıkılmasını, Korkar kafasına başka dayanak bulamamaktan. İskambili, satrancı, en çok da kendiyle tartışmayı sever. Bir eli Marx'ın yazılarının üstündedir, ama gizlice İncil okur. Tükenmiş kilise ayinlerini alaycı gözle izler. Dekoru: At eti rengi yıkılmış bir kent. Elinde: Ayaklanmada öldürülmüş bir "faşist" oğlanın not defteri. Şiir: Czeslaw Milosz: Yirminci Yüzyılın Portresi Thu, 27 Mar 2008 11:17:46 GMT 1271318-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1271318 cahit koytak şiiri içinözellikleteşekkür ederim. Wed, 26 Mar 2008 17:43:03 GMT 1269020-kutu@http://www.sosyomat.com/ sallican http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1269020 Yataktan doğruldu: 1-Tekrar yattı ve önce evden çıkma telaşını yaşamadı sonra otobüs bulma telaşını yaşamadı. İşe başlama stresi ise ancak kâbuslarında kaldı. Bu arada tekrar yatmakla ne mi kaçırdı? Şu ana kadar yaşadıklarını… 2-Alarmını 10 dakika sonraya kurdu ve 10 dakika daha uyudu. Ne mi oldu? On dakikalık zaman kazanmak için daha hızlı hareket etmesi gerekti. Evet, daha hızlı hareket etti. Ne mi oldu? Kahvaltıyı yapamadı… 3-Anında yataktan kalktı ve önce banyo sonra mutfak ziyaretlerini gerçekleştirdi. Dış kapıyı açtı, ayakkabılarını giydi. Otobüs durağı sakindi. Otobüs beş dakikalık bekleme maratonundan sonra geldi. Bu beş dakika ne anlamsızdı, o da yoktu. Acaba o 1’i mi 2’yi mi seçmişti. Başka ne olabilirdi ki? İş yerinde sorarım diye düşündü. İş yerine geldiğinde, o yoktu. Ne mi oldu? O zaten hiç olmamıştı… SONRA: Uyanmazsak yaşayamayız, hayal edemeyiz… Dedi; o ona… Uyku adlı eserinden Necat Dilaver ... Wed, 26 Mar 2008 15:38:51 GMT 1268744-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1268744 “öleceğim, efendim bir gün mutlaka öleceğim ama beşkırkbeş vapuru - kim durdurabilir onu - beşkırkbeşte kalkacak yine biraz sıkışır mısınız günahlarım tövbelerim sadakalarım heveslerim erdemlerim başarılarım kağıtlarım muskalarım madalyalarım traşlı fotoğraflarım traşsız fotoğraflarım ruhum cesedim gözyaşlarım burda büyüğüm burda küçüğüm burda büyüğüm buraya sığarım buraya sığarım buraya sığarım biraz sıkışır mısınız biraz sıkışır mısınız biraz sıkı şır mı sı n ı z” "Cahit Koytak " Thu, 20 Mar 2008 18:16:36 GMT 1249367-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1249367 Hocam burdamısınız :0) , hoşgeldiniz sizde :) ... Thu, 20 Mar 2008 18:16:14 GMT 1249366-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1249366 hoşgeldiniz Thu, 20 Mar 2008 18:13:42 GMT 1249360-kutu@http://www.sosyomat.com/ sallican http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1249360 arkadaş ağınıza eklediğinizden dolayı teşekkür ederim. Thu, 20 Mar 2008 10:56:05 GMT 1247966-kutu@http://www.sosyomat.com/ zatturi http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1247966 sağol erc. şiire doyduk sayende:) kalemine sağlık. Tue, 11 Mar 2008 06:15:14 GMT 1218259-kutu@http://www.sosyomat.com/ sallican http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1218259 Şarkılar Ağladığını istemem ben ölürsem Beni en sevdiğin halimle hatırla Uzak bir yerde çalıştığımı düşün Hayatta olduğuma inan Bir gün gelir kendiliğinden .......... .......... Necati Cumali Mon, 10 Mar 2008 15:46:58 GMT 1216045-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1216045 “Size Sunuyorum Tüm Şiirlerimi, Ey Tarihin Hürriyet Kavgalarında Ölenler!” Yazarlık serüvenine şairlikle başladı Necati Cumalı. Elli beş yılı aşkın sanat yaşamı boyunca şiirden, roman ve öyküye geniş bir yelpazede eser üretti. Oyun yazarlığı ile ulusal tiyatromuzun temellerinin atılmasında büyük bir rol oynadı. Belediye başkanlığı yaptı. Üç kez askere alındı… Şimdi Yunanistan sınırları içindeki Florina’da, 1921 yılında doğan Necati Cumalı, 1923 yılındaki mübadele sonucu İzmir-Urla’ya yerleşen bir çiftçi ailesinin oğludur. İzmir’deki öğreniminin ardından Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Yaşamının büyük bir kısmı, edebiyatın dışında memuriyetle geçti; Toprak Mahsulleri Ofisi’nde memuriyet, Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü, Türkiye’nin Paris Basın Ataşeliği, İstanbul Radyosu’nda redaktörlük… Memuriyetle devam eden yazın hayatı, memuriyet sonrası ise tüm yaşamını kapladı. Yüzlerce eser kazandırdı edebiyatımıza. Sayısız da ödül kazandı… Yazın serüvenine şairlikle başlayan Cumalı, ilk şiirlerini 1939 yılında İzmir Halkevi dergisinde yayımlar. Benimsediği “Yeni Edebiyat” anlayışı ile dönemin tüm aydınlık ve ilerici dergi ve gazetelerine şiirler yazar. “Kızılçullu Yolu” adlı ilk kitabını 1943 yılında yayımlar ve ardından askere gider. Askerdeyken geçirdiği zehirli sıtma hastalığının da etkisiyle yazdığı “Harbe Gidenin Şarkıları” adlı kitabı, büyük yankı uyandırır. Kızılçullu Yolu’nda iyimser, aydınlık şiirler yazan Cumalı, Garip akımından da etkilenerek yazdığı şiirlerinin birçoğunu Varlık dergisinde yayımlar. Dil ve anlam oyunlarından uzak, gündelik yaşama dair konular işleyerek halka daha yakın olur. Ancak Garipçilere olan bu yakınlığı kısa sürer Cumalı’nın. Şiirlerinde yoğun duygular yansıtmaya başladığı anda ayrılır Garipçilerden. Harbe Gidenin Şarkıları’yla başlayan içtenlik ve toplumsal sorunlara olan duyarlığıyla kendine özgü bir tarz yaratır. 2’nci Dünya Savaşı’nın buhranlı yıllarında tüm çağdaşları gibi, duyarlığını eserlerine yansıtır. Hürriyet, vatan ve barış temaları öne çıkar şiirlerinde. Size sunuyorum bu şiirlerimi Ey tarihin hürriyet kavgalarında ölenler! Bazen toplama kamplarındaki acıları anlatır şiirlerinde, bazen Libya çöllerindeki savaşları, bazen de siperlerde çaresizce nöbet tutan askerleri… Safça duygularla… Sarışın bir nöbetçiyi unutmayacağım Hep ona bakıyorum bir saattir Sağ eli tüfek kayışında Demin cebindeydi Şimdi miğferini düzeltiyor sol eli Göz kapakları açılıp kapanıyor kendiliğinden Havada buğulanıyor nefesi Geziniyor alışkanlıktan Düşünmeden bakınıyor Niçin bilir mi? İşine giderdi eskiden Şu anda nöbet bekliyor! Cumalı’nın, 1947 yılında yayımlanan “Mayıs Ayı Notları”nı okuyanlar, bu değişime şaşırırlar ilk olarak. Öyle ya, toplumcu şiirler yazan Cumalı, aşk ve doğa temalı şiirler yazmıştır bu kez. Toplumculuğu da elden bırakmadan… Bir öğrenci duyarlılığıyla… Gece yarısı elbiselerim Ayakkabılarım üstüne Düşen ay ışığı İnsan böyle mi olur Sevdaya tutuldu mu? Bütün eski kitapları okudum Yaşlanmış güzellere sordum Mutluluk bu mu? Köy edebiyatından sıyrılan bir gerçekçilik Cumalı, üslubu, dilindeki zenginlik ve duru Türkçe gibi kendisini tüm çağdaşlarından ayıran özellikleriyle, şiir dışında eserler de vermeye başlar bir süre sonra. Lise yıllarında kitaplarıyla tanıştığı Sabahattin Ali’nin etkisinde kalarak, öykü yazmaya başlar. Bir süre sonra öykücülüğünü geliştirir ve Ulus gazetesine her hafta bir öykü yazar. Sabahattin Ali’nin etkisiyle başladığı öykücülüğünde ve romanlarında yepyeni bir tarz oluşturacaktır. Çağdaşları gibi ne salt “köy edebiyatı” ne de “toplumsal gerçekçilik” akımının üzerine yapışmaması için uğraş verir ve başarır da. Ege yöresinin yaşamını tüm ayrıntılarıyla gözler önüne serer roman ve öykülerinde. Özellikle de İzmir ve çevresi üzerine yoğunlaşır. Ege yöresinin saf, çalışkan ve yiğit insanlarını anlatır. Köy edebiyatından uzak kalır kalmasına ama sıradan köylüler için suyun ve toprağın ne kadar önemli olduğunu da öğretir bizlere. Ülke sorunlarından ve toplumsal gelişmelerden uzak kalmaz hiçbir zaman. Yaşamın, şu anda birçoğumuza basit gelen kavramlara entegre olduğunu unutturmaz, hala… “Susuz Yaz”daki kavgayı unutabilir miyiz? Tütün ekicilerinin geleceklerini tütüne bağlamasını? “Acı Tütün”ü, “Yağmurlarla Topraklar”ı… “Boş Beşik”teki, “Zeliş”teki dramları… 1959 yılında yazmaya başladığı “Tütün Zamanı” üçlemesinde Cumalı, Ege yöresinin yaşamsal ve ekonomik sorunlarını tüm çıplaklığıyla yansıtır. Özellikle üçlemenin son kitabı Acı Tütün, 1952 yılındaki tütün piyasası açılışında gelişen ekonomik ve siyasal olayların çevresinde biçimlenip, yöre insanının mücadelesine simge olur. Tütün ekicilerinin koşullarını anlattığı bu romanın ardından Zeliş’te ise çarpıcı bir aşk öyküsünü konu edinir. Yine tütün ekicilerinin etrafında şekillenen bu öykü ve Yağmurlarla Topraklar ile Cumalı, edebiyatımıza unutulmaz bir Ege destanı kazandırır. “Viran Dağlar” adlı eserinde ise Ege yöresinin ardından Rumeli insanını ve yaşam koşullarını konu edinir Cumalı. Edebiyatımızda çok fazla işlenmeyen bir bölge Rumeli ve çevresi. Kendisi de o topraklarda doğan ve mübadele dönemini yaşayan Cumalı, ailesinden dinlediği yaşam öykülerini ve gözlemlerini, kardeşlik ilişkilerini sürdürseler de din ve dil ayrılıkları, ulusçuluk değerleri neticesinde birbirine düşen halkların öyküsünü, Viran Dağlar ve Makedonya 1900 adlı eserlerinde yansıtmayı başarır. Özellikle Anadolu insanının gözünde yasak kavramlar olarak süregelen cinsel dürtüler de ilk kez Cumalı’nın kaleminden vücut bulur. Bu kavramları anlattığı “Ay Büyürken Uyuyamam” adlı eserinde, Anadolu insanının cinsellik olgusunu ve bunalımlarını büyük bir ustalıkla anlatmasını bilir. İzmir’deki avukatlık yıllarında edindiği gözlemlere dayanarak yazdığı “Susuz Yaz” ise yaşamlarını toprak üzerine şekillendiren çiftçiler için suyun ne kadar önemli olduğunu vurgular. Bunun yanı sıra hukuku kendileri biçimlendirmeye çalışan köylünün başvurduğu şiddet sonucu alt üst olan insan yaşamını büyük bir gerçekçilikle anlatır. Aydın düşüncenin ışığında bir ömür Cumalı’nın şairliğine geri dönecek olursak, O’nun için edebiyatımızın en başarılı toplumcu şairlerinden biri saptamasını yapabiliriz. Özellikle “Karakolda” adlı şiiri, toplumcu gerçekçi anlayışta yazılan belki de en iyi şiirdir. Ağıt tarzında yazdığı bu şiiri, Salahattin Batu’nun deyimiyle, “çiçek kokuları, katmerler, fesleğenler, İyonya’nın zeytinli yamaçları arasında Türk renkleriyle boyanmış, yalın, yapmacıksız bir resim” gibidir. Bu sabah Özbek’te Silah sesiyle fırladık kapımızdan Bu sabah silah sesine açıldı Özbek’te pencere kanatları Ağlamaklı bir gün ışığı doldu Evlerimize ardımızdan Mahzun bir gök Gözlerimizin önünde asılı kaldı Cumalı’nın şiirlerinde aydın bir düşüncenin ve bu doğrultuda yaşanmış bir ömrün izleri vardır. Üstelik sadece şairliğiyle ve öykücülüğüyle değil, tiyatro yazarlığıyla da Türk edebiyatına damgasını vurmuştur. Anadolu’nun sonsuz kaynağından beslenen Cumalı, olay ve karakter ilişkisi yaratmada hiç sıkıntı çekmez. Anadolu insanını iyi tanımıştır çünkü. Özümsemiştir. Tüm eserlerinde olduğu gibi oyunlarında da tüm gerçekçiliğiyle Anadolu’yu ve Anadolu insanını anlatmıştır. Bu anlamda kendi ulusal tiyatromuzun yaratılmasında Cumalı’nın büyük bir payı vardır. Çağının yaşam biçimini oyunlarına da yansıtan Cumalı, Türk tiyatrosuna on üçü dram olmak üzere toplam yirmi üç eser kazandırmıştır. Cumalı’nın eserlerinin sinemamıza da büyük yansımaları olmuştur. Boş Beşik adlı oyunu ve Susuz Yaz adlı eseri ikişer kez, Dila Hanım ve Zeliş adlı eserleri de birer kez beyazperdeye aktarılmıştır. Metin Erksan tarafından 1963 yılında uyarlanan Susuz Yaz, 1964’teki Berlin Film Festivali’nde Altın Ayı ödülünü alarak, Türkiye’ye uluslararası arenada ilk büyük ödülü kazandırmıştır. Cumalı, “kısmeti kapalı gençlik” olarak nitelediği kuşağının tüm sorunlarına eserlerinde yer vermiştir. Cumalı’nın eserlerinde mitoloji de vardır, çağları kapsayan kültür zenginliği de. Yaşam, O’nun eserlerinde şekillenmiştir. "Nigar Özafacan" Mon, 10 Mar 2008 15:44:15 GMT 1216035-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1216035 Hocam ne demek bu çiçekler size feda olsun , memleketimin çiçekleri :} necati cumaliden yazıyorum size bir katkım olacaksa ne mutlu bana bu arada bir şiir yazacağım. :) Ay Işığı I Ben uzaklardan beklerdim, Sayarak günlerimi. Bu gece penceremden düşen ay ışığında, Birden yanıbaşımda buldum Bir ağaç gibi çiçeklenmiş Anladım almış yürümüş Sarmış bu sevda içimi II Gece yarısı elbiselerim, Ayakkabılarım üstüne Düsen ay ışığı, İnsan Böyle mi olur Sevdaya tutuldu mu? .......... .......... Necati Cumali Mon, 10 Mar 2008 15:38:32 GMT 1216015-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1216015 zarif davranışın ve bu güzel çiçek için teşekkür ederim Sat, 08 Mar 2008 19:28:27 GMT 1210538-kutu@http://www.sosyomat.com/ sallican http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1210538 Hocam :), bugün çok özel bir gün ve bugün anlamına işaret etmek adına size bu çiçeği yolluyorum :) 8 mart dünya kadınlar gününüzü en yürekten duygularımla kutluyorum . http://img373.imageshack.us/img373/602/kisinbittigianbs6.jpg Sat, 08 Mar 2008 09:32:19 GMT 1209101-kutu@http://www.sosyomat.com/ Ercestbeau http://sallican.sosyomat.com/pano/not/1209101